జడచైతన్యం

మా ఊరి మల్లయ్యను నేను జడత్వానికి ప్రతినిధిగా భావించేవాణ్ని.
అలా అనుకుంటున్నప్పుడు నన్ను నేను చైతన్యానికి ప్రతిరూపంగా తలచేవాణ్ని.
ఆయన ఎప్పుడూ ఊరు కదల్లేదు. ఏ కొత్తచోటూ చూల్లేదు. ఏ కొత్తదీ అనుభవించలేదు.
రుమాలు, బుడ్డగోచి, చేతికర్ర... ఇంతేనా జీవితం?
ఇదే అడిగానాయన్ని ఓరోజు.
బదులు చెప్పకుండా ఆయన తను పెంచిన మామిడిచెట్టును చూపించాడు.
"చెట్టు కదలకుండానే పెరుగుతుంది చూడు, మనిషి అలా లోపల పెరగలేడంటావా?' అని నాకు వేసిన ప్రశ్నగా భావించాను.
నేను నిజమేనా?